Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2008

Καλή Χρονιά - Χρόνια Πολλά!!


Ευτυχισμένο το Νέο Έτος γεμάτο ευχάριστες εκπλήξεις!
Υγεία - Χαρά - Ευημερία!!
Τις καλύτερες ευχές μου.

Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2008

Σ' εσένα που είσαι μακριά...

Ήρθαμε.. Δεν γινόταν τέτοιες μέρες να είμαστε μακρία σου... Το ξέρω ότι χάρηκες πολύ, αλήθεια το ξέρω.
Πάλεψες γενναία, παρόλο που ταλαιπωρήθηκες αρκετά το τελευταίο διάστημα..
Όμως είσαι καλά τώρα. Έδειξες πως είναι να έχεις δύναμη, υπομονή και κουράγιο... Αντλούσες δύναμη από αυτό που λέμε "ελπίδα". Αξιοπρεπής μέχρι τέλους...
Τώρα??? Τώρα επέστρεψες εκεί που ήθελες να είσαι, "πνιγόσουν" εδώ, δεν άντεχες αυτή τη πόλη, ποτέ δεν σ' άρεσε, ευτυχώς έμεινες λίγο... Πριν λίγους μήνες γύρισες πίσω και ήταν οριστική η απόφαση να μείνεις εκεί... Δυστυχώς δεν αλλάζει, δυστυχώς δεν θα αλλάξει... Εσύ θα είσαι εκεί κι εμείς εδώ...
Μας λείπεις όμως, δεν φαντάζεσαι πόσο πολύ μας λείπεις και ναι ομολογώ ότι δεν μπορώ ακόμα να συνειδητοποιήσω ότι είσαι εκεί, μακρία μου, πιάνω τον εαυτό μου να παραμυθιάζεται ότι είναι προσωρινό το ταξίδι σου, αλλά επανέρχομαι στη πραγματικότητα... Πίστευα ότι είχα αποδεκτεί το γεγονός, μου είναι δύσκολο... Πραγματικά πονάει πολύ...
Προσπαθώ όμως, ειλικρινά προσπαθώ να σε καταλάβω, ναι έχεις δίκιο τους ανθρώπους που αγαπάμε τους έχουμε πάντα μαζί μας και ας τους χωρίζουν "αποστάσεις"... Κι εγώ σ' έχω και θα σ' έχω μαζί μου για πάντα, γιατί είσαι μεγάλο κομμάτι του εαυτού μου... Και σ' αγαπάω, το ξέρω ότι το ξέρεις, αλλά νιώθω την ανάγκη να στο πω και απόψε, όπως και κάθε μέρα.

Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2008

"Αυτό σημαίνει «δημιουργώ δεσμούς»."

..........

- Έλα να παίξεις μαζί μου, της πρότεινε ο μικρός πρίγκιπας. Είμαι τόσο λυπημένος...

- Δεν μπορώ να παίξω μαζί σου, είπε η αλεπού, δεν είμαι εξημερωμένη.

- Α! συγνώμη, έκανε ο μικρός πρίγκιπας. Μα, αφού σκέφτηκε λίγο, πρόσθεσε:

- Τι πάει να πει «εξημερωμένη»;

- Δεν θα είσαι από 'δω, είπε η αλεπού, τι ψάχνεις να βρεις;

- Ψάχνω να βρω τους ανθρώπους, είπε ο μικρός πρίγκιπας. Τι σημαίνει εξημερωμένη;

- Οι άνθρωποι, είπε η αλεπού, έχουν τουφέκια και κυνηγούν. Αυτό είναι πολύ ενοχλητικό. Ακόμη ανατρέφουν κότες. Είναι το μόνο που τους ενδιαφέρει. Μήπως ψάχνεις για κότες;

- Όχι, είπε ο μικρός πρίγκιπας, ψάχνω για φίλους. Τι σημαίνει «εξημερώνω»;

- Είναι κάτι ξεχασμένο για τα καλά, τώρα πια, είπε η αλεπού. Αυτό σημαίνει «δημιουργώ δεσμούς».

- Δημιουργώ δεσμούς;

- Ναι, βέβαια, είπε η αλεπού. Για μένα εσύ δεν είσαι ακόμη παρά ένα αγοράκι όμοιο με εκατό χιλιάδες άλλα μικρά αγόρια. Και δεν έχω την ανάγκη σου. Κι εσύ το ίδιο δεν έχεις την ανάγκη μου. Για σένα, δεν είμαι παρά μια αλεπού όμοια με εκατό χιλιάδες άλλες αλεπούδες. Μα, αν εσύ με εξημερώσεις, θα 'χουμε ανάγκη ο ένας τον άλλο. Θα 'σαι για μένα μοναδικός στον κόσμο. Θα 'μαι για σένα μοναδική στον κόσμο...

....................................................

Η αλεπού σώπασε και βάλθηκε να κοιτάζει το μικρό πρίγκιπα για πολλή ώρα.

- Σε παρακαλώ, εξημέρωσέ με, είπε!

- Πολύ το θέλω, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, μα δεν έχω καιρό. Έχω ν' ανακαλύψω φίλους και να γνωρίσω πολλά πράγματα.

- Δεν ξέρουμε παρά εκείνα που μας δίνουν την δυνατότητα να δημιουργούμε δεσμούς, είπε η αλεπού. Οι άνθρωποι δεν έχουν πια καιρό να μάθουν κάτι. Αγοράζουν πράγματα ετοιματζίδικα, φτιαγμένα μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια από τους εμπόρους. Και καθώς δεν υπάρχουν ποτέ έμποροι που να γίνονται φίλοι, οι άνθρωποι δεν έχουν πια φίλους. Αν θέλεις ένα φίλο, εξημέρωσε με!

- Τι πρέπει να κάνω; είπε ο μικρός πρίγκιπας.

- Πρέπει να είσαι πολύ υπομονετικός, απάντησε η αλεπού. Στην αρχή θα πρέπει να καθίσεις κάπως μακριά από μένα, όπως κάνω τώρα εγώ, πάνω στο χορτάρι. Θα σε κοιτάζω με την άκρη του ματιού μου και συ δεν θα λες τίποτε. Η κουβέντα γίνεται αιτία να δημιουργηθούν παρεξηγήσεις. Όμως, κάθε μέρα, θα μπορείς να 'ρχεσαι και να κάθεσαι κάπως πιο κοντά σε μένα...

Την άλλη μέρα, ο μικρός πρίγκιπας ξαναγύρισε.

- Θα 'ταν καλύτερα να 'ρχεσαι την ίδια ώρα, είπε η αλεπού. Αν, για παράδειγμα, πρόκειται να έρθεις στις τέσσερις το απόγευμα, από τις τρεις κιόλας εγώ θ' αρχίσω να 'μαι ευτυχισμένη. Όσο θα προχωρεί η ώρα, τόσο περισσότερο ευτυχισμένη θα νιώθω. Στις τέσσερις κιόλας θ' αρχίσω να εκνευρίζομαι και ν' ανησυχώ. Θα 'χω ανακαλύψει το τίμημα της ευτυχίας! Μα όταν εσύ θα 'ρχεσαι μια οποιαδήποτε ώρα, δεν ξέρω ποια, ποτέ δεν θα ξέρω πότε θ' αρχίσω να καρδιοχτυπώ... Χρειάζονται ορισμένα τυπικά.

- Τι είναι ένα τυπικό; ρώτησε ο μικρός πρίγκιπας.

- Είναι κι αυτό κάτι ξεχασμένο από πολύν καιρό, είπε η αλεπού. Κάτι που κάνει κάποια μέρα να 'ναι διαφορετική από τις άλλες μέρες, μια ώρα διαφορετική από τις άλλες ώρες. Για παράδειγμα, υπάρχει μια τυπικότητα στους κυνηγούς. Την Πέμπτη χορεύουν με τις κοπέλες του χωριού. Τότε, η Πέμπτη είναι μια μέρα υπέροχη! Κατηφορίζω για περίπατο μέχρι τ' αμπέλι. Αν οι κυνηγοί χόρευαν κάθε φορά που θα τους ερχόταν το κέφι, οι μέρες θα 'μοιαζαν όλες ίδιες, με αποτέλεσμα να μην έχω εγώ ποτέ διακοπές.
................................................

- Γεια σου, είπε η αλεπού. Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: δεν βλέπει κανείς πολύ καλά παρά μονάχα με την καρδιά. Ό,τι είναι σημαντικό, δεν το βλέπουν τα μάτια.

Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου 2008

'Ερχονται Χριστούγεννα.....

Μπορεί ο καιρός να μη θυμίζει ότι έρχονται Χριστούγεννα, αλλά έρχονται όμως. Χθες μου δώσανε τη πρώτη Χριστουγεννιάτικη κάρτα, αυτή που βλέπετε είναι!! Για μένα έχει μεγάλη αξία γιατί η φίλη την κέντησε μόνη της, αφιέρωσε χρόνο να τη φτιάξει και την ευχαριστώ πολύ!!
Αλήθεια που είναι όλες αυτές οι κάρτες που λαμβάναμε παλιά?? Γιατί πήραν τη θέση τους τα απρόσωπα sms??
Γράφουμε ένα μήνυμα και το στέλνουμε σε όλους. Όχι δεν θέλω έτσι, θα κάνω την επανάστασή μου φέτος, θα γράψω κάρτες. Στο καθένα ξεχωριστή ευχή, ό χ ι μία για όλους, ό χ ι έτσι απρόσωπα... Μπορεί να μη ξέρω να κεντάω ή να ζωγραφίζω για να κάνω κάτι handmade και μοναδικό κι εγώ, αλλά θα γράψω κάτι μοναδικό για τον καθένα.
Για σκεφτείτε το κι εσείς... Και μην πείτε "δεν έχουμε χρόνο"... Είναι ψέμα..

Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2008

Τίποτα δε χάθηκε

Τίποτα δε χάθηκε ποτέ από κανέναν
ούτε ένα αστέρι δε ξεστράτισε ποτέ.
Κανένας δεν υπέφερε για πάντα στα χαμένα
κανείς δεν πέθανε ποτέ ωραίε μου εαυτέ.

Κι αν είναι λόγια δύσκολα, είναι τ' αγαπημένα
κι αν τα πιστεύεις γεια χαρά και φεύγω ήσυχα.

Τίποτα δεν πέρασε ούτε και θα γυρίσει
όλα συμβαίνουν τώρα όλα σε μια στιγμή.
Παράφορη εποχή κι η μέρα όμορφη
η μέρα δύσκολη μια πρόκληση ζωής - αθάνατη θνητή.

Εγκλωβισμένη στο αυτοκίνητο, στη γνωστή κίνηση της Αθήνας.. Αλλάζω σταθμούς στο ραδιόφωνο και πέφτω στο κομμάτι αυτό το οποίο γουστάρω τρελά όμως....
Μοιράζομαι τους στίχους γιατί αξίζουν, για μένα τουλάχιστον...
Κανείς δεν πέθανε ποτέ ωραίε μου εαυτέ!!


Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2008

Γιατί κανείς δεν μπορεί να προστατευτεί από τον έρωτα...


"Πληθυντικός Αριθμός"

Ο έρωτας,
όνομα ουσιαστικόν
πολύ ουσιαστικόν,
ενικού αριθμού,
γένους ούτε θηλυκού ούτε αρσενικού,
γένους ανυπεράσπιστου.
Πληθυντικός αριθμός
οι ανυπεράσπιστοι έρωτες.

Ο φόβος,
όνομα ουσιαστικόν,
στην αρχή ενικός αριθμός
και μετά πληθυντικός:
οι φόβοι.
Οι φόβοι
για όλα από δω και πέρα.

Η μνήμη,
κύριο όνομα των θλίψεων,
ενικού αριθμού,
μόνον ενικού αριθμού
και άκλιτη.
Η μνήμη, η μνήμη, η μνήμη.

Η νύχτα,
όνομα ουσιαστικόν,
γένους θηλυκού,
ενικός αριθμός.
Πληθυντικός αριθμός
οι νύχτες.
Οι νύχτες από δω και πέρα.

Κ. Δημουλά

Τετάρτη, 12 Νοεμβρίου 2008

Και μόνο όταν κάποιος μας αγαπήσει ερχόμαστε για λίγο

Κύριε αμάρτησα ενώπιον σου...ονειρεύτηκα πολύ…Έτσι ξέχασα να ζήσω!

Μόνο καμιά φορά μ' ένα μυστικό που το' χα μάθει από παιδί ξαναγύριζα στον αληθινό κόσμο…

Αλλά κανείς δεν με γνώριζε… Σαν τους θαυματοποιούς που όλη τη μέρα χάρισαν το όνειρο στα παιδιά και το βράδυ γυρίζουν στις σοφίτες τους πιο φτωχοί και απ' τους αγγέλους…

Ζήσαμε πάντοτε αλλού.

Και μόνο όταν κάποιος μας αγαπήσει ερχόμαστε για λίγο.

Και όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον είμαστε κιόλας νεκροί.

Τ. Λειβαδίτης

Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2008

Αντίο...


Όλα θέλουν το χρόνο τους...

'Ενα οριστικό αντίο, γιατί έφτασε αυτή η στιγμή.
Δεν μετανιώνω που τα έδωσα όλα και μετά τα έχασα όλα.
'Ετσι είναι, όταν τα δίνεις όλα μετά δεν έχεις τίποτα..
Δεν ήμουν από αυτούς που βάλανε όρια στην αγάπη και κρατήσανε πράγματα για τον εαυτό τους...
Δεν γίνονται εκπτώσεις στα συναισθήματα...
Κρατάμε αυτό και συνεχίζουμε, γιατί ναι υπάρχει συνέχεια και όταν "απεγκλωβίζεσαι" νιώθεις αυτή την ελευθερία της καρδιάς και μπορείς να αφεθείς ξανά, βάζοντας τη λογική στην αρχή γιατί φοβάσαι, αλλά ξέρεις βαθιά μέσα σου ότι δεν θα βάλεις όρια, γιατί έτσι είσαι εσύ...

Κυριακή, 2 Νοεμβρίου 2008

"The lady of Shalott"


Καταδικασμένη να βλέπει το Camelot μέσα από ένα καθρέφτη κλεισμένη στο κάστρο της. Δεν κοιτάζει απευθείας το κόσμο γιατί της το απαγορεύουν τα μάγια που της έχουν κάνει.
Όταν λοιπόν περνά ο Lancelot μαγεύεται τόσο από την ομορφιά του που γυρνά στο παράθυρο να τον κοιτάξει. Ο καθρέπτης σπάει και η κατάρα πέφτει επάνω της.
Βγαίνει από το κάστρο, παίρνει μια βάρκα και μπαίνει στο ποτάμι. Λέει το τραγούδι που θα την συντροφεύει στον θάνατό της και πεθαίνει. Την βρίσκουν οι κάτοικοι και λυπούνται για τον θάνατό της. Ο Lancelot θαυμάζει την ομορφιά της και προσεύχεται για την ψυχή της...
Άκουσα το αντίστοιχο κομμάτι "The lady of Shalott" Loreena McKennitt την ώρα που διάβαζα, ε και είπα να τα μοιραστώ μαζί σας!

......Who is this? And what is here?
And in the lighted palace near
Died the sound of royal cheer;
And they crossed themselves for fear,
The Knights at Camelot;
Lancelot mused a little space
He said, "She has a lovely face;
God in his mercy lend her grace,
The Lady of Shalott."

Καλή εβδομάαααδα για αύριο!!!

Σάββατο, 1 Νοεμβρίου 2008

Τελικάαα τι αγαπάμε????

- Στο βιβλίο "Το χρονικό της μοιχείας" αν θυμάμαι καλά το τίτλο του, γράφει η συγγραφέας : "Αγαπάμε τελικά τα πρόσωπα ή μόνο τον έρωτα αγαπάμε? Αγαπάμε αυτό που μας δίνουν ή αυτό που περιμένουμε να μας δώσουν; Τη μορφή τους πόσο αγαπάμε και πόσο τη μεταμόρφωση που σχολαστικά τους επεξεργαζόμαστε;"......

Εσύ τι λες???

Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2008

Οκτώβρης, αλλά μυρίζει ακόμα καλοκαίρι....


Χρώματα άνοιξη βόλτα στον ήλιο
στη θάλασσα παρέα μ' έναν φίλο
σε γνώρισα σε γνώρισα
Χάδια ανέμελα πάνω στην άμμο
ζωγράφισες ένα αεροπλάνο και
γέλασες γέλασες

Δε θυμάμαι αν στο είχα πει
μα σ' αγαπούσα,
πίσω απ' το φεγγάρι είχα κρυφτεί
και σε κοιτούσα
Δε θυμάμαι αν στο είχα πει,
μα κάθε βράδυ
τ' άστρα πέφταν πάνω μου βροχή
μ' ένα σου χάδι....

Κι ενώ βρισκόμαστε προς το τέλος του Οκτώβρη, ακόμα μυρίζει καλοκαίρι... Σήμερα στο γραφείο ανάμεσα στη χαρτούρα, αυτή που δεν τελειώνει ποτέ όμως, άκουσα τους παραπάνω στίχους στο ράδιο... Δεν συμβαίνει πολλές φορές να συνδέουμε στίχους τραγουδιών με εικόνες, στιγμές, ανθρώπους?

Ταξίδεψα με το νου... Απόδραση με το νου... Αυτό είναι, δεν υπάρχει άλλη λύση...Έστειλα το μυαλό μου διακοπές και από τη στιγμή εκείνη αρνούμαι να επιστρέψω... Όπως λέει και μια ψυχή "Δηλώνω άρνηση" ε αυτό κάνω κι εγώ, δηλώνω άρνηση φίλοι μου...

Ευτυχώς που έχουμε αργία αυτό το μήνα. Με κατάλληλο προγραμματισμό και εάααααν πάρουμε μιά μέρα άδεια, δηλαδή εάν μας αφήσουν (αυτοί που πρέπει να υπογράψουν τα χαρτάκια που λέγονται αδειόχαρτα) βγαίνει ένα super τετραημεράκι!!!

Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 2008

Σονάτα του Σεληνόφωτος (απόσπασμα)


.....Θα καθίσουμε λίγο στο πεζούλι, πάνω στο ύψωμα,
κι όπως θα μας φυσάει ο ανοιξιάτικος αέρας
μπορεί να φαντάζουμε κιόλας πως θα πετάξουμε,
γιατί, πολλές φορές, και τώρα ακόμη, ακούω το θόρυβο του φουστανιού μου,
σαν το θόρυβο δυο δυνατών φτερών που ανοιγοκλείνουν, κι όταν κλείνεσαι μέσα σ' αυτόν τον ήχο του πετάγματος νιώθεις κρουστό το λαιμό σου, τα πλευρά σου, τη σάρκα σου,κι έτσι σφιγμένος μες στους μυώνες του γαλάζιου αγέρα,μέσα στα ρωμαλέα νεύρα του ύψους,δεν έχει σημασία αν φεύγεις ή αν γυρίζεις ούτε έχει σημασία που άσπρισαν τα μαλλιά μου, (δεν είναι τούτο η λύπη μου - η λύπη μου είναι που δεν ασπρίζει κ' η καρδιά μου).
Άφησε με να ‘ρθω μαζί σου.

Το ξέρω πως καθένας μοναχός πορεύεται στον έρωτα, μοναχός στη δόξα και στο θάνατο. Το ξέρω. Το δοκίμασα. Δεν ωφελεί. Άφησε με να ‘ρθω μαζί σου.


Τρίτη, 14 Οκτωβρίου 2008

Είμαι ειλικρινής (!)

Θα πω την αλήθεια λοιπόν... Αφορμή να φτιάξω αυτό το απλό - λιτό - απέριττο blog στάθηκε μια συνάδελφος, η οποία μου έδειξε το δικό της blog και την ευχαριστώ που με εμπιστεύτηκε..
Σκέφτηκα λοιπόν να βγάλω κι εγώ το άχτι μου.... Να φτιάξω κι εγώ κάτι δικό μου... Έχω πολλά να πω.. Ας μιλήσω ή μάλλον στη δική μου περίπτωση, ας γράψω...
Και για τους "κακοπροαίρετους" ναι ναι μάλιστα θέλω κι εγώ blog, μπορεί να μην είχα στη κωμόπολη που μεγάλωσα, αλλάαααα έμαθα στη πόλη...

Una vita piena di polvere di stelle

Ξεκινώ με αυτό "μια ζωή γεμάτη χρυσόσκονη"... Έτσι θέλω να είναι η ζωή, γεμάτη χρυσόσκονη... Ουτοπία? Ίσως... Στο χέρι μας όμως είναι να "πασπαλίσουμε" με όση χρυσόσκονη θέλουμε τη ζωή μας, γιατί έχουμε ανάγκη από αυτή τη "λάμψη".....
Θέλω να πω ότι το σωστό θα ήταν la polvere αλλά εκ παραδρομής έγινε le polvere. Διευκρινίζω ότι γνωρίζω το λάθος μου. Έτσι λοιπόν, ας βουτηχτούμε στις χρυσόσκονες....μπλοουυυμ!!