Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2009

Στο θέρετρο των θεών...


"Από τα Σκούρτα πάει κανείς στο θέρετρο των θεών?" Μωρέ πάει και παραπάει, αρκεί να έχει κάποιος το κατάλληλο ζι πι ες!!
Ο Ντ Αρτανιάν και ο Μπουφετζής αφού στριμώχτηκαν σαν τις σαρδέλες σ ενα βαγόνι, πήγαν να συναντήσουν τη Puma...Και τη συνάντησαν...
Ανέβηκαν βουνά, κατέβηκαν λαγκάδια βγήκαν στα Οινόφυτα και από εκεί ντουγρού για το θέρετρο..
Επιτέλους μετά από στροφές, κακουχίες, πείνα φτάσανε στο χάνι..
Βγάλανε τις κάπες τους, ανάψανε το τζάκι, συζητήσανε και κοιμήθηκαν... Κάποιες "γλυκές μελωδίες κούρασης" δημιουργούσαν μια μικρή ταραχή..

Η παρέα σηκώθηκε ξεκούραστη, έφαγε το πρωινό της ( έμφαση δόθηκε στη σπιτική μαρμελάδα βερύκοκο)
Δρόμο πήραν, δρόμο αφήσαν προϋπαντήσαν και το Μιλού που τους οδήγησε από το σωστό μονοπάτι και βρέθηκαν ......

















.....κάπου μεταξύ ουρανού και γης...Και ήταν τοοοσο μα τόοοσο ωραία!!




Αυτό το ταξίδι είχε:
Ζι πι ες
Σολωμό σε αραβικη πίτα (άααφθονο)
Τα γραφικά Σκούρτα
Πάρτυ σε βιομηχανικές ζώνες των Ε-Ο
Το φόβο ζωγραφισμένο στα μάτια στη μέση του πουθενά
καιαιαιαι...
Κάπου στον ενθουσιασμό και τραγουδώντας "Μέχρι το τέλος του κόσμου, μέχρι να χάσω το φως μου....κτλ"
Μια ερώτηση βόμβα:
Γιατί γράφει η ταμπέλα "Μαλακάσα - Αθήνα?"

Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2009

Άκρα Μινωα




















Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2009

Ψήφισα βουνό...Σας το είπα??

Επέστρεψε, επέστρεψε ο ετεροδημότης.
Αυτές τις εκλογές ψήφισε βουνό, όπως και τις προηγούμενες...καιιαιαι...μάλλον το ίδιο θα ψηφίσει και στις επόμενες!!

Ξύπνησε ο γνωστός - άγνωστος ετεροδημότης, έκανε στάση να πιει καφέ, για να έχει αυτό που λένε διάυγεια πνεύματος,
Πήρε το βροχερό δρόμο προς το εκλογικό κέντρο!
Έκανε στάση στη πλατεία και έβγαλε φωτογραφία τα άδεια παγκάκια. Γιατί ποιος να κάτσει με τέτοιο κρύο ε??
Ε...και μετά από κάποιες μέρες πήρε το δρόμο της επιστροφήηηηηης για την λατρεμένη πόλη...

Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2009

Εβδομαδιαίο μίτινγκ... Σούπερ!!

Ε ναι λοιπόν το ραντεβού με τη θεά τύχη καθιερώθηκε!! Συμφωνήθηκαν μέρα - ώρα & σημείο συνάντησης. Για πόσο θα κρατήσει άραγε?? Δεν ξέρω για όσο αντέξουμε... Για πάντα? Μακάρι, θα ήταν καλό!! Τι και θα βλεπόμαστε συνέχεια, δεν θα βαρεθούμε? Όχι καλέ και πάντα "τύπου" και με την "έννοια" Και θα παίζει και το κομμάτι γι αυτή τη season? E ναι μετά κάποιο άλλο θα πάρει τη θέση του. Και αν μας "κάτσει"??? Αααααχ!!

Σας το είπα, μ' αρέσουν αυτοί οι φθινοπωρινοί στόχοι!!


Σάββατο, 12 Σεπτεμβρίου 2009

....

Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2009

Επιστροφή...

Μάλιστα γυρίσαμε γυρίσαμε, αλλά μόνο το σώμα είναι στην Αθήνα, το πνεύμα είναι ακόμα διακοπές, κάνει "κόγκξες" δεν θέλει να γυρίσει, όλο ξεφεύγει

Από εδώ ξεκίνησαν οι διακοπές...
Αναθεώρησα και κατέληξα ότι το Ιόνιο ίσως μου "πάει" περισσότερο από το Αιγαίο, όσον αφορά τις παραλίες..

Και συνέχισα και σε άλλο νησί του Ιονίου......


Για να καταλήξω στη στεριά το τελευταίο Σ-Κ του Αυγούστου..

Καλό φθινόπωρο!!
Αλλά, φέτος με περισσότερες εκδρομές εκτός Αθηνών, γιατί δεν παλεύεται...


Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2009

Παραμυθοϊστοριούλα....

Η ιστοριούλα μας εξελίσσεται λίγο στην Αθήνα και λίγο περισσότερο σε κάποιο απομακρυσμένο νησάκι του Αιγαίου.
..................................
Εκείνη την Παρασκευή τη γνωστή παρέα συνόδευαν τα γέλια, ο ενθουσιασμός και τα OREO. Ξεκινήσανε την εκδρομή τους πηγαίνοντας προς λάθος κατεύθυνση, αλλά αυτό δεν επηρέασε καθόλου τη διάθεσή τους. Τι κι αν ο προορισμός ήταν το Λαύριο, εκείνες πηγαίνανε για Ραφήνα. Άλλωστε λιμάνι το ένα, λιμάνι και το άλλο..

Εν τέλει μπήκαν σε κάποιο καράβι και ξεκινήσανε το ταξίδι τους.. Μετά από κάποιες ώρες φτάσανε στον προορισμό τους, βρήκαν ξενοδοχείο, αφήσανε τις αποσκευές τους και βγήκανε για να φάνε. Μετά από τοοοοσες ώρες ταξίδι τα στομάχια τους δίνανε το δικό τους ρεσιτάλ....

Η παρέα έκατσε να φάει. Απ' όλα είχε το μικρό και γραφικό ταβερνάκι με το μαγειράκο που ήταν λεβεντιά, κοτόπουλο αλά κρεμ, σαλάτες ανάμεικτες, φιλετάκια ψαρονέφρι και άλλα πολλά. Αφού φάγανε λαίμαργα η μικρή μπουλίτσα σήκωσε δειλά δειλά το χέρι της κάνοντας νεύμα στο σερβιτόρο - ήθελε όπωσδήποτε γλυκό-. Το μαγαζάκι δεν έιχε, αλλά βρέθηκε τρόπος και η μικρή μπουλίτσα "εξυπηρετήθηκε". Έφαγε τεσσάρων ειδών γλυκά, τριαντάφυλλο, σύκο, κεράσι και σταφύλι.. Το ζάχαρο της χτύπαγε δυνατά τη πόρτα...

Η παρέα έφυγε με το χαμόγελο ζωγραφισμένο στα χείλη της, λόγω του κρασιού, λόγω του γλυκού, - ακόμα δεν ξέρω - και πήγε για ύπνο..

Η επόμενη μέρα τους βρήκε να ψάχνουν να βρουν παραλία οργανωμένη για μπάνιο. Οργανωμένη ,γιατί θέλανε απεγνωσμένα ξαπλώστρες, καθότι τα κρεβάτια του δωματίου είτε είχαν στρώμα είτε όχι, ήταν ένα και το αυτό. (Κρίμα τα 150 ευρωπούλια...) Η μικρή μπουλίτσα εκείνη τη μέρα ευχαριστήθηκε το μπάνιο της, έπαιξε με τα κουβαδάκια της, έχτισε καστράκια στην άμμο, της διαβάσανε παραμύθια και της πήραν και παγωτό για να τη γλυκάνουν!

Και το βράδυ ήρθε, το βράδυ εκείνο είχε δόσεις από limoncello, kewi, γλυκό του κουταλιού και βινύλιο. Αργότερα, προς τα ξημερώματα το ζιπ στο porto di amore, απέκτησε και gps και πήγανε όλοι για ύπνο στα τσιμεντένια στρώματα...

Το τελευταίο πρωινό έφτασε.... Η παρέα είχε πονοκεφάλους, αφού ήπιε τους άπειρους καφέδες, πήγε για μπάνιο στη θάλασσα, μετά πήγε να γευματίσει και τελικά να πάρει το δρόμο της επιστροφής..

Το τελευταίο Σ-Κ του Ιουνίου έφτασε στο τέλος του...


Η παρέα επέστρεψε με τη τράτα του καπετάν Ανδρέα Ζέπο...

Αυτό το ταξίδι είχε:
Υπερβολικές δόσεις ζάχαρης και πολλά γλυκά του κουταλιού.
Limoncello με προφορά όμως.
MOET, αχ κύριε πρέσβη μας κακομαθαίνετε!
Υπήρξε ένα συνοθύλευμα γαλλικής, ιταλικής και ελληνικής κουλτούρας
Maalox
Τσιμεντένιο στρώμα
Μέλανα ζωμό.

Τα πρόσωπα ύπαρκτά ή μη ήταν:
Η μικρή μπουλίτσα,
Ο pepe le pew
O jandor
H pepita
Ο σερβιτόρος που κοιτάει τις μερίδες των πελατών

Οι φράσεις κλειδιά ήταν:
Να πάμε ΑΠΟΘΗΚΗ
Συγνώμη είστε από εδώωωωω??
Αχ τι όμορφα που είναι....
Πονάει το χεράκι σου? Από τι πονάει το χεράκι σου.
Μπουλίτσα μας κούρασες.
Το χαμένο βραχιολάκι.

Τα παραμύθια με τη μικρή μπουλίτσα κυκλοφορούν με τους εξής τίτλους:

Η μικρή μπουλίτσα πάει διακοπές
Η μικρή μπουλίτσα και οι φίλες της τρώνε μόνο και συνέχεια στην αποθήκη.
Η μικρή μπουλίτσα και το πονεμένο της χεράκι.

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!

Σάββατο, 23 Μαΐου 2009

Let it go

...you said you loved me so why don't you care
seems like you solved this so why aren't you here
i'm so unnoticed out in the cold
i still like romance so leave me alone..

Δευτέρα, 18 Μαΐου 2009

Σ-Κ εκτός Αθηνών :)

Η λίστα ταξιδίου τύπου "μη ξεχάσω να πάρω μαζί μου..." έγινε από Παρασκευή πρωί. Οι λεπτομέρειες τύπου (πάλι για να μη ξεχνιόμαστε) ώρα και τόπος συνάντησης κανονίστηκαν Παρασκευή βράδυ. Όλα έτοιμα λοιπόν για τις μίνι διακοπές του Σ-Κ.
Σάββατο πρωί πρωί σηκώθηκα, περίεργο για μένα, αλλά όταν είναι για εκδρομές δεν με κρατά τίποτα. Το ραντεβού κανονίζεται νωρίς, για να πιούμε κι ένα καφέ και να γίνονται ολα ΧΩΡΙΣ ΑΓΧΟΣ. Δεν θέλω να με νοιάζει τίποτα τύπου (νατο πάλι) έχασα το ταξί κτλ. Οι διακοπές είναι ιερές και αυτό δεν το διαπραγματεύομαι.
Τα εισιτήρια για την ολιγοήμερη πρόσβαση στον παράδεισο είναι στα χέρια μας. .............................................................................................................................................................

Ε ναι λοιπόν φτάσαμε.... Ααααχ τι τέλεια. Όλα διαφορετικά όταν είσαι διακοπές, χρωματιστά και "γεμάτα". Καλή παρέα, ξαπλώστρες, καφές, βιβλίο, πλιτς πλατς και μαμ. Αυτή είναι ζωή. Οι ώρες περνάνε (επ επ, μα γιατί όταν είμαι διακοπές περνάνε γρήγορα??? Πρέπει να γίνει κάτι γι' αυτό).


Τα συμπεράσματα από αυτό το weekend:

No1 Μας ταιριάζει ο ελληνικός καφές για πρώτος καφές της ημέρας (κατά βάθος είμαστε παραδοσιακοί άνθρωποι).
Νο2 Το δωμάτιο μας είχε το Νο12. Το Νο 12 το τονίζω, ούτε το 11 ούτε το 13.
Νο3 Στη δίαιτα η μπάρα δημητριακών αντικαθιστά τη σοκολάτα (μεγάλο συμπέρασμα αυτό).
Νο4 Η θάλασσα δεν είναι και τόσο κρύα θέλει τρόπο για να βουτήξεις (μπαμ και κάτω).
Νο5 Η πλαστική ξαπλώστρα δεν είναι τόσο άνετη όσο η υφασμάτινη.

Οι απορίες αυτού του Σ-Κ:

Νο1 Γιατί ο σταθμός τρένου έχει 3 πλατφόρμες και όχι 2?? Για να μπερδεύονται όσοι είναι στον κόσμο τους και να περιμένουν και να περιμένουν άδικα?
Νο2 Νερό εμφιαλωμένο, γιατί δεν πήραμε είπαμε??
Νο3 Απέναντι είναι η Ελευσίνα? Μήπως η Κινέτα? Μα πρέπει να είναι κάτι από τα δύο σίγουρα?
Νο4 Τόσα αεροπλάνα πετούν πάνω από το νησί... Που είπατε madame ότι πάνε?? Ιταλία?? (ποιος ήρθε?) Ε ναι, μάλλον θα είναι κομβικό αυτό το σημείο του εναέριου χώρου πάνω από το νησί. (!!!??)
Νο5 Βρε μπας και μας ψεκάζουν (βλ. Λιακόπουλος).
Νο6 Ο Σάκης γιατί βγήκε 7ος?? Κρίμα το αγόρι, το "φάγανε" οι συμμαχίες.

Οι δύο λέξεις που χρησιμοποιήθηκαν πολύ:
1η "τύπου"
2η "με την έννοια"

Πότε λοιπόν αξίζει ένα Σ-Κ? Όταν φεύγουμε και αλλάζουμε παραστάσεις, χαλαρώνουμε απίστευτα και οι απορίες είναι τύπου ( σιγά μη δεν τον έγραφα) βλ. παραπάνω και όταν φορτίζεται (όχι φορτώνεται) ό,τι μπαταρία διαθέτουμε για να αντιμετωπίσουμε την εβδομάδα που έρχεται....

Θέλω επανάληψη του Σ-Κ γιατί αφήσαμε εκκρεμότητες :Ρ

Δεν μ' αρέσουν οι επιστροφές από διακοπές, τις σιχαίνομαι σας το είπα?

Πέμπτη, 14 Μαΐου 2009

Δώρο...


"Όταν έχεις γύρω σου ανθρώπους να σ' αγαπάνε έχεις τη δύναμη να κατακτήσεις τον κόσμο..."
Πόσο δίκιο έχεις...

Τρίτη, 5 Μαΐου 2009

La voglia che non vorrei



Για να μη μεταφράζω τσάμπα :-)

Δευτέρα, 4 Μαΐου 2009

Αχ Μαρόκο, Μαρόκο...


Παραθέτω φωτογραφίες από το φανταστικό Μαρόκο.... Για να προλάβω τυχόν σκέψεις, όχι δεν πήγα εγώ (ακόμα) Κάποια στιγμή της ζωής μου, θέλω να πιστεύω ότι θα βρεθώ κι εγώ εκεί, θα βλέπω την έρημο, τους φοίνικες, θα πίνω.... κάτι με θέα ωκεανό και όλα αυτά τα ωράια... Ααααχ και στα δικά μου!!



Κυριακή, 3 Μαΐου 2009

Καλό μας μήνα!!

Τον πιάσαμε το Μάη στις εξοχές, στις παραλίες και στα beach bars (αχ πως το λένε, πως το λένε... μα γιατί δεν συγκρατώ όνομα??) Που θα πάει όμως το άλλο τριήμερο που έρχεται σε ένα μήνα περίπου, ευελπιστώ ότι θα κάνω και πλιτς πλιτς στη θάλασσα :-)
Καλή μας εβδομάδα για αύριο!!

Τρίτη, 28 Απριλίου 2009

Αφού το "λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν" λέμε!


Νομίζω ότι έχω δυνανεξία στη φλυαρία... Μάταιες οι προσπάθειες μου να αναπτύξω τις άμυνές μου... Θα πρέπει να πάρω πιο δραστικά μέτρα, δεν υπάρχει άλλη λύση!

Τρίτη, 21 Απριλίου 2009

Χρόνια Πολλά!

Επιστροφή μετά τις διακοπές του Πάσχα.. Επιστροφή στη "βάση"... Ευτυχώς έρχεται άλλο ένα τριήμερο γιατί νιώθω ότι δεν την παλεύω... Ααααχ που ήμουν και που είμαι... Θέλω επειγόντως εκδρομές!!

Σάββατο, 11 Απριλίου 2009

Αmigos είπαμε??

Πρόλογος μαργαρίτα φράουλα ή λεμόνι- κυρίως guacamole, σαλάτα με φύλλα μεξικάνικου κάκτου (οοχι δεν τσιμπάει), τα άλλα δεν τα θυμάμαι - επίλογος σφηνάκι σορμπε λεμόνι.
Το κλου της βραδιάς το μανίκι "αερόστατο" γνωστού στελέχους που δεν θέλω να φωτογραφήσω προς το παρόν... Μεγάααλες στιγμές! Αντε και του χρόνου!



Επειδή τι???

Διάθεση ανεβασμένη, χωρίς κανέναν ιδιαίτερο λόγο…
Επειδή μπήκε η άνοιξη ? Bέβαια δεν μ’ επηρέαζε και ποτέ αυτό γιατί παιδί του χειμώνα είμαι καταβάθος (μήπως ανατράπηκε? :s)
Επειδή ήπια αρκετές μαργαρίτες??
Επειδή έχει πανσέληνο??
Δεν ξέρω...

Είναι όμως και το παρακάτω κομμάτι «ανεβαστικότατο»..
Θα πω λοιπόν ότι αυτό φταίει, γιατί με στέλνει διακοπές και μόνο που το ακούω... Κάπως πρέπει να δικαιολογήσω κι εγώ αυτή τη διάθεση που μακάρι να συνεχιστεί...



Τετάρτη, 1 Απριλίου 2009

Αγαπημένη διαφήμιση!!






Δείτε δείτε όπως λέει και ένας φίλος!!

Νιάου νιάου...

Σήμερα λίγο πριν φύγω από το σπίτι , είχα την παρακάτω απορία...
"Τι είναι καλύτερο σε αυτή τη ζωή να είσαι γάτα ή άνθρωπος???"
Ε?? Για πείτε μου...Τι είναι καλύτερο??
Γιατί σήμερα, πολύ ζήλεψα τη γατίσια ζωή ή καλύτερα τη fidelίσια ζωή...
Γιατί??
Γιατί δεν βλέπει, δεν νιώθει στο πετσί του την απεριόριστη μ@......κια που υπάρχει στο κόσμο σε όλο της το μεγαλείο...
Αχ ρε Fidelicius ααααχ.....
Νιάου νιάου!!

Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2009

Στους φίλους μου...που είναι τόσο σημαντικοί στη ζωή μου και που τόσο αγαπάω!

Και ένας νέος είπε, Μίλησε μας για τη Φιλία. Κι εκείνος αποκρίθηκε λέγοντας: Ο φίλος σας είναι η εκπλήρωση των αναγκών σας. Είναι το χωράφι που εσείς σπέρνετε με αγάπη και θερίζετε με ευγνωμοσύνη. Και είναι το τραπέζι σας και το παραγώνι σας. Γιατί πηγαίνετε στο φίλο με την πείνα σας, και τον αναζητάτε για τη γαλήνη σας. Όταν ο φίλος σας εκφράζει τις σκέψεις του, δε φοβάστε το όχι στη δική σας σκέψη, ούτε αποσιωπάτε το ναι. Και όταν εκείνος είναι σιωπηλός, η καρδιά σας δεν παύει για ν' ακούσει την καρδιά του. Γιατί στη φιλία, όλες οι σκέψεις, όλες οι επιθυμίες, όλες οι προσδοκίες γεννιούνται και μοιράζονται χωρίς λέξεις, με χαρά που είναι άφωνη. Όταν χωρίζεσαι από το φίλο σου, δε λυπάσαι, γιατί αυτό που αγαπάς πιο πολύ σ' αυτόν μπορεί να είναι πιο φανερό στην απουσία του, όπως ο ορειβάτης βλέπει πιο καθαρά το βουνό από την πεδιάδα. Και μη βάζετε κανένα σκοπό στη φιλία εκτός από το βάθαιμα του πνεύματος. Γιατί η αγάπη που γυρεύει κάτι άλλο εκτός από την αποκάλυψη του δικού της μυστηρίου δεν είναι αγάπη παρά ένα δίχτυ που ρίχνεται στη θάλασσα και μόνο το ανώφελο θα πιάσει. Και δίνετε το καλύτερο εαυτό σας στο φίλο σας. αφού θα γνωρίσει την άμπωτη του κυμάτου σας, δώστε του να γνωρίσει και την παλίρροιά του. Είναι ο φίλος σας κάτι που θα έπρεπε να γυρεύετε όταν έχετε ώρες που θέλετε να σκοτώσετε; Καλύτερα να γυρεύετε το φίλο σας πάντα όταν έχετε ώρες να ζήσετε. Γιατί έργο του φίλου σας είναι να εκπληρώσει τις ανάγκες σας, αλλά όχι να γεμίσει το κενό σας. Και μέσα στη γλύκα της φιλίας κάνετε να υπάρχει γέλιο, και μοίρασμα χαράς. Γιατί στις δροσοστάλες των μικρών πραγμάτων η καρδιά βρίσκει την καινούργια αυγή της και ξανανιώνει.

Χαλίλ Γκιμπραν "Ο Προφήτης"

Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2009

Αφιερωμένο...



Σ εκείνη...Μαζί με ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ... Είμαι σίγουρη ότι θα ξαναβρεί τον εαυτό της...Εγώ απλά θέλω να είναι καλά!

Σάββατο, 14 Φεβρουαρίου 2009

Αγαπώ θα πει χανομαι...


Τι είναι αγάπη; Δεν είναι συμπόνοια μήτε καλοσύνη. Στη συμπόνοια είναι δύο, αυτός που πονά κι αυτός που συμπονάει. Στην καλοσύνη είναι δύο, αυτός που δίνει κι αυτός που δέχεται. Μα στην αγάπη είναι ένα. Σμίγουν οι δύο και γίνονται ένα.Δεν ξεχωρίζουν. Το εγώ και εσύ αφανίζονται.Αγαπώ θα πει χανομαι...
(Ν. Καζαντζάκης)

Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2009

Μια αγάπη μικρή..


Όσες φορές κι αν ειπωθεί...μόνο ταξίδια μας πάει...μακρινά...όπως τα θέλουμε... Αξίζουν αυτά τα ταξίδια όσο τίποτε άλλο...

Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2009

Θέλω να θέλω...

Πρέπει και θέλω.. Τα πρέπει δεν συμβαδίζουν με τα θέλω μου και είμαι σε μια συνεχόμενη πάλη.
Θέλω να μη με κυνηγάνε τα πρέπει.. Πρέπει να θέλω ή δεν πρέπει να θέλω, αυτή την απορία έχω...
Ενας στίχος του Ελύτη λέει "Πιάσε το πρέπει από το γιώτα και γδάρε το ίσα με το πι".
Θέλω, θέλω, θέλω, θέλω, θέλω να θέλω κι ας μην είναι σωστό αυτό που θέλω αλλά θέλω να το ζήσω. Κι αν είναι λάθος? Αν είναι λάθος θα μάθω να ελέγχω τα θέλω μου, μπα όχι δεν νομίζω, ίσως να το ξανακάνω... Εσύ που είσαι τόσο κοντά και ταυτόχρονα τόσο μακριά, μπορείς να καταλάβεις τι εννοώ...

Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2009

Σ' ευχαριστώ...


Έτσι απλά.... Άνευ λόγου...


Κυριακή, 11 Ιανουαρίου 2009

Παραμύθι..

Μια μέρα συγκεντρώθηκαν σε κάποιο μέρος της γης όλα τα συναισθήματα και όλες οι αξίες του ανθρώπου.
Η Τρέλα αφού συστήθηκε 3 φορές στην Ανία της πρότεινε να παίξουν κρυφτό.
Το Ενδιαφέρον σήκωσε το φρύδι και περίμενε να ακούσει ενώ η Περιέργεια χωρίς να μπορεί να κρατηθεί ρώτησε:
'Τι είναι το κρυφτό;'
Ο Ενθουσιασμός άρχισε να χορεύει παρέα με την Ευφορία και η Χαρά άρχισε να πηδάει πάνω κάτω για να καταφέρει να πείσει το Δίλημμα και την Απάθεια -την οποία δεν την ενδιέφερε ποτέ τίποτα- να παίξουν κι αυτοί. Αλλά υπήρχαν πολλοί που δεν ήθελαν να παίξουν:
Η Αλήθεια δεν ήθελε να παίξει γιατί ήξερε ότι ούτως ή άλλως κάποια στιγμή θα την αποκάλυπταν, η Υπεροψία έβρισκε το παιχνίδι χαζό και η Δειλία δεν ήθελε να ρισκάρει.
'Ένα, δύο, τρία, άρχισε να μετράει η Τρέλα.
Η πρώτη που κρύφτηκε ήταν η Τεμπελιά. Μιας και βαριόταν κρύφτηκε στον πρώτο βράχο που συνάντησε.
Η Πίστη πέταξε στους ουρανούς και η Ζήλια κρύφτηκε στην σκιά του Θριάμβου ο oποίος με την δύναμη του κατάφερε να σκαρφαλώσει στο πιο ψηλό δέντρο.
Η Γενναιοδωρία δεν μπορούσε να κρυφτεί γιατί κάθε μέρος που έβρισκε της φαινόταν υπέροχο μέρος για να κρυφτεί κάποιος άλλος φίλος της οπότε την άφηνε ελεύθερη.
Και έτσι η Γενναιοδωρία κρύφτηκε σε μια ηλιαχτίδα.
Ο Εγωισμός αντιθέτως βρήκε αμέσως κρυψώνα ένα καλά κρυμμένο και βολικό μέρος μόνο για αυτόν.
Το Ψέμα πήγε και κρύφτηκε στον πάτο του ωκεανού.
Το Πάθος και ο Πόθος κρύφτηκαν μέσα σε ένα ηφαίστειο.
Ο Έρωτας δεν είχε βρει ακόμη κάπου να κρυφτεί. Έβρισκε όλες τις κρυψώνες πιασμένες, ώσπου βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα και κρύφτηκε εκεί....
1000, μέτρησε η Τρέλα και άρχισε να ψάχνει.
Την πρώτη που βρήκε ήταν η Τεμπελιά αφού δεν είχε κρυφτεί και πολύ μακριά. Μετά βρήκε την Πίστη που μίλαγε στον ουρανό με τον Θεό για θεολογία.
Ένιωσε τον ρυθμό του Πόθου και του Πάθους στο βάθος του ηφαιστείου και αφού βρήκε την Ζήλια δεν ήταν καθόλου δύσκολο να βρει και τον Θρίαμβο.
Βρήκε πολύ εύκολα το Δίλημμα που δεν είχε ακόμη αποφασίσει που να κρυφτεί.
Σιγά-σιγά τους βρήκε όλους εκτός από τον Έρωτα.
Η Τρέλα έψαχνε παντού, πίσω από κάθε δένδρο, κάτω από κάθε πέτρα, σε κάθε κορφή βουνού, μα τίποτα. Όταν ήταν σχεδόν έτοιμη να τα παρατήσει βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα και άρχισε να τον κουνάει νευρικά ώσπου άκουσε ένα βογκητό πόνου.
Ήταν ο Έρωτας που τα αγκάθια από τα τριαντάφυλλα του είχαν πληγώσει τα μάτια.
Η Τρέλα δεν ήξερε πως να επανορθώσει, έκλαιγε, ζήταγε συγνώμη και στο τέλος υποσχέθηκε να γίνει ο οδηγός του Έρωτα.

Κι έτσι από τότε ο Έρωτας είναι πάντα τυφλός και η Τρέλα πάντα τον συνοδεύει..