Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2009

Στους φίλους μου...που είναι τόσο σημαντικοί στη ζωή μου και που τόσο αγαπάω!

Και ένας νέος είπε, Μίλησε μας για τη Φιλία. Κι εκείνος αποκρίθηκε λέγοντας: Ο φίλος σας είναι η εκπλήρωση των αναγκών σας. Είναι το χωράφι που εσείς σπέρνετε με αγάπη και θερίζετε με ευγνωμοσύνη. Και είναι το τραπέζι σας και το παραγώνι σας. Γιατί πηγαίνετε στο φίλο με την πείνα σας, και τον αναζητάτε για τη γαλήνη σας. Όταν ο φίλος σας εκφράζει τις σκέψεις του, δε φοβάστε το όχι στη δική σας σκέψη, ούτε αποσιωπάτε το ναι. Και όταν εκείνος είναι σιωπηλός, η καρδιά σας δεν παύει για ν' ακούσει την καρδιά του. Γιατί στη φιλία, όλες οι σκέψεις, όλες οι επιθυμίες, όλες οι προσδοκίες γεννιούνται και μοιράζονται χωρίς λέξεις, με χαρά που είναι άφωνη. Όταν χωρίζεσαι από το φίλο σου, δε λυπάσαι, γιατί αυτό που αγαπάς πιο πολύ σ' αυτόν μπορεί να είναι πιο φανερό στην απουσία του, όπως ο ορειβάτης βλέπει πιο καθαρά το βουνό από την πεδιάδα. Και μη βάζετε κανένα σκοπό στη φιλία εκτός από το βάθαιμα του πνεύματος. Γιατί η αγάπη που γυρεύει κάτι άλλο εκτός από την αποκάλυψη του δικού της μυστηρίου δεν είναι αγάπη παρά ένα δίχτυ που ρίχνεται στη θάλασσα και μόνο το ανώφελο θα πιάσει. Και δίνετε το καλύτερο εαυτό σας στο φίλο σας. αφού θα γνωρίσει την άμπωτη του κυμάτου σας, δώστε του να γνωρίσει και την παλίρροιά του. Είναι ο φίλος σας κάτι που θα έπρεπε να γυρεύετε όταν έχετε ώρες που θέλετε να σκοτώσετε; Καλύτερα να γυρεύετε το φίλο σας πάντα όταν έχετε ώρες να ζήσετε. Γιατί έργο του φίλου σας είναι να εκπληρώσει τις ανάγκες σας, αλλά όχι να γεμίσει το κενό σας. Και μέσα στη γλύκα της φιλίας κάνετε να υπάρχει γέλιο, και μοίρασμα χαράς. Γιατί στις δροσοστάλες των μικρών πραγμάτων η καρδιά βρίσκει την καινούργια αυγή της και ξανανιώνει.

Χαλίλ Γκιμπραν "Ο Προφήτης"

Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2009

Αφιερωμένο...



Σ εκείνη...Μαζί με ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ... Είμαι σίγουρη ότι θα ξαναβρεί τον εαυτό της...Εγώ απλά θέλω να είναι καλά!

Σάββατο, 14 Φεβρουαρίου 2009

Αγαπώ θα πει χανομαι...


Τι είναι αγάπη; Δεν είναι συμπόνοια μήτε καλοσύνη. Στη συμπόνοια είναι δύο, αυτός που πονά κι αυτός που συμπονάει. Στην καλοσύνη είναι δύο, αυτός που δίνει κι αυτός που δέχεται. Μα στην αγάπη είναι ένα. Σμίγουν οι δύο και γίνονται ένα.Δεν ξεχωρίζουν. Το εγώ και εσύ αφανίζονται.Αγαπώ θα πει χανομαι...
(Ν. Καζαντζάκης)

Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2009

Μια αγάπη μικρή..


Όσες φορές κι αν ειπωθεί...μόνο ταξίδια μας πάει...μακρινά...όπως τα θέλουμε... Αξίζουν αυτά τα ταξίδια όσο τίποτε άλλο...