Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2009

Παραμυθοϊστοριούλα....

Η ιστοριούλα μας εξελίσσεται λίγο στην Αθήνα και λίγο περισσότερο σε κάποιο απομακρυσμένο νησάκι του Αιγαίου.
..................................
Εκείνη την Παρασκευή τη γνωστή παρέα συνόδευαν τα γέλια, ο ενθουσιασμός και τα OREO. Ξεκινήσανε την εκδρομή τους πηγαίνοντας προς λάθος κατεύθυνση, αλλά αυτό δεν επηρέασε καθόλου τη διάθεσή τους. Τι κι αν ο προορισμός ήταν το Λαύριο, εκείνες πηγαίνανε για Ραφήνα. Άλλωστε λιμάνι το ένα, λιμάνι και το άλλο..

Εν τέλει μπήκαν σε κάποιο καράβι και ξεκινήσανε το ταξίδι τους.. Μετά από κάποιες ώρες φτάσανε στον προορισμό τους, βρήκαν ξενοδοχείο, αφήσανε τις αποσκευές τους και βγήκανε για να φάνε. Μετά από τοοοοσες ώρες ταξίδι τα στομάχια τους δίνανε το δικό τους ρεσιτάλ....

Η παρέα έκατσε να φάει. Απ' όλα είχε το μικρό και γραφικό ταβερνάκι με το μαγειράκο που ήταν λεβεντιά, κοτόπουλο αλά κρεμ, σαλάτες ανάμεικτες, φιλετάκια ψαρονέφρι και άλλα πολλά. Αφού φάγανε λαίμαργα η μικρή μπουλίτσα σήκωσε δειλά δειλά το χέρι της κάνοντας νεύμα στο σερβιτόρο - ήθελε όπωσδήποτε γλυκό-. Το μαγαζάκι δεν έιχε, αλλά βρέθηκε τρόπος και η μικρή μπουλίτσα "εξυπηρετήθηκε". Έφαγε τεσσάρων ειδών γλυκά, τριαντάφυλλο, σύκο, κεράσι και σταφύλι.. Το ζάχαρο της χτύπαγε δυνατά τη πόρτα...

Η παρέα έφυγε με το χαμόγελο ζωγραφισμένο στα χείλη της, λόγω του κρασιού, λόγω του γλυκού, - ακόμα δεν ξέρω - και πήγε για ύπνο..

Η επόμενη μέρα τους βρήκε να ψάχνουν να βρουν παραλία οργανωμένη για μπάνιο. Οργανωμένη ,γιατί θέλανε απεγνωσμένα ξαπλώστρες, καθότι τα κρεβάτια του δωματίου είτε είχαν στρώμα είτε όχι, ήταν ένα και το αυτό. (Κρίμα τα 150 ευρωπούλια...) Η μικρή μπουλίτσα εκείνη τη μέρα ευχαριστήθηκε το μπάνιο της, έπαιξε με τα κουβαδάκια της, έχτισε καστράκια στην άμμο, της διαβάσανε παραμύθια και της πήραν και παγωτό για να τη γλυκάνουν!

Και το βράδυ ήρθε, το βράδυ εκείνο είχε δόσεις από limoncello, kewi, γλυκό του κουταλιού και βινύλιο. Αργότερα, προς τα ξημερώματα το ζιπ στο porto di amore, απέκτησε και gps και πήγανε όλοι για ύπνο στα τσιμεντένια στρώματα...

Το τελευταίο πρωινό έφτασε.... Η παρέα είχε πονοκεφάλους, αφού ήπιε τους άπειρους καφέδες, πήγε για μπάνιο στη θάλασσα, μετά πήγε να γευματίσει και τελικά να πάρει το δρόμο της επιστροφής..

Το τελευταίο Σ-Κ του Ιουνίου έφτασε στο τέλος του...


Η παρέα επέστρεψε με τη τράτα του καπετάν Ανδρέα Ζέπο...

Αυτό το ταξίδι είχε:
Υπερβολικές δόσεις ζάχαρης και πολλά γλυκά του κουταλιού.
Limoncello με προφορά όμως.
MOET, αχ κύριε πρέσβη μας κακομαθαίνετε!
Υπήρξε ένα συνοθύλευμα γαλλικής, ιταλικής και ελληνικής κουλτούρας
Maalox
Τσιμεντένιο στρώμα
Μέλανα ζωμό.

Τα πρόσωπα ύπαρκτά ή μη ήταν:
Η μικρή μπουλίτσα,
Ο pepe le pew
O jandor
H pepita
Ο σερβιτόρος που κοιτάει τις μερίδες των πελατών

Οι φράσεις κλειδιά ήταν:
Να πάμε ΑΠΟΘΗΚΗ
Συγνώμη είστε από εδώωωωω??
Αχ τι όμορφα που είναι....
Πονάει το χεράκι σου? Από τι πονάει το χεράκι σου.
Μπουλίτσα μας κούρασες.
Το χαμένο βραχιολάκι.

Τα παραμύθια με τη μικρή μπουλίτσα κυκλοφορούν με τους εξής τίτλους:

Η μικρή μπουλίτσα πάει διακοπές
Η μικρή μπουλίτσα και οι φίλες της τρώνε μόνο και συνέχεια στην αποθήκη.
Η μικρή μπουλίτσα και το πονεμένο της χεράκι.

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!