Τρίτη, 21 Δεκεμβρίου 2010

Λίγο πριν υποδεχτούμε το Νέο Έτος....

 Γιορτινές μέρες αυτές που διανύουμε λίγο πριν την εκπνοή του 2010. Έχω την αίσθηση ότι είναι οι πιο "περίεργες "γιορτινές μέρες που έχουν περάσει. Με όσους το έχω συζητήσει οι πλειοψηφία έχει την ίδια αίσθηση μ' εμένα. 
Κοιτώντας από το παράθυρό, πριν ένα χρόνο έβλεπες περισσότερα μπαλκόνια στολισμένα, τέτοιες μέρες πήγαινες στα μαγαζιά και ήταν γεμάτα κόσμο, φέτος διαφορετικά. Διαφορετικά προς το χειρότερο..  Όχι δεν αιωρείται θετική αύρα, δυστυχώς αιρούνται άλλα πράγματα στον αέρα, αβεβαιότητα στο φουλ, φόβος για το αύριο, δυσαρέσκεια, εκνευρισμός και γενικότερα ένας αρνητισμός. 
Μακάρι να υπήρχε ένας διακόπτης και να άλλαζε το σκηνικό αυτό. Μακάρι ο κόσμος να είναι χαρούμενος και αισιόδοξος.. Πολλές ευχές για κάτι καλύτερο σε όλους.
 Για φέτος,  θα ευχηθώ ΥΓΕΙΑ, ώστε ο καθένας να  μπορεί να δώσει τις δικές του μάχες στις δυσκολίες του. Να είμαστε όλοι γεροί και δυνατοί και να μη χάσουμε την αισιοδοξία μας..
Χαρούμενες γιορτές και Ευτυχισμένο το Νέο Έτος!

Κυριακή, 12 Δεκεμβρίου 2010

Let it Snow!!

Έκανε την εμφάνιση του και ο χειμώνας. ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! Αυτό το κρυφτούλι πια πολύ με είχε κουράσει! Τώρα όμως είναι αλλιώς, πως να το πω, απολαμβάνω cocooning!!

Και πάμε:
Τhe weather outside is frightful
But the fire is so delightful
And since we've no place to go
Let It Snow! Let It Snow! Let It Snow!

Κυριακή, 5 Δεκεμβρίου 2010

Επέστρεψα (part 2)







Κυριακή, 28 Νοεμβρίου 2010

Επέστρεψα (part 1)

Αφού μου τύλιξαν τη βαλίτσα σαν σάντουιτς για να διατηρηθεί και να μην κάνει μπουυυυμ
Επέστρεψα...
Η γνωστή άγνωστη παρέα έγινε γνωστή και εκτός συνόρων... Και ήταν τόσο όμορφα... Όλα ήταν τόσο όμορφα..

Δεν ξεχνώ:
- Τη φωνή του κυβερνήτη όταν φτάσαμε, καταλαβαίνω όμως γιατί δεν μας καλωσόρισε στο αεροσκάφος.
- Τη Malaspina με το γρήγορο σερβις.. Πάντως έγινε στέκι για όσο ήμασταν εκεί
- San Gines & churros πάνε μαζί  θεική γεύση...
- Το ζευγάρι των Β.Π. που έκανε ντου στα maffins κι εμείς φάγαμε μόνο μία φορά.

- Ότι βρέθηκα και σε πορεία (κατά λάθος αλλά δεν έχει σημασία)
- Τον εξονυχιστικό έλεγχο που μου κάνανε στο αεροδρόμιο, μα να βγάλω και τις μπότεςςςς???   Φαίνομαι εγώ για τρομοκράτης?? Θέαμα πάντως προσφέραμε.
Δεν γράφω άλλα γι αυτό και υπάρχουν οι φωτογραφίες...


Δευτέρα, 15 Νοεμβρίου 2010

Σε 2 μέρες εκεί

Σε δύο μέρες λοιπόν.. Πέρασε ο καιρός.. Θα πάρω μαζί μου μόνο θετικές σκέψεις και θα αφήσω πίσω ό,τι άσχημο συμβαίνει τον τελευταίο καιρό. Μακάρι όταν επιστρέψω να μην υπάρχει ίχνος αρνητισμού και προβλημάτων και όλα να εξαφανιστούν. Καλή νεράιδα ακούς? Κάνε κάτι!!

Τετάρτη, 10 Νοεμβρίου 2010

Ε-λίτσες :)

Εσύ λοιπόν...Εσύ που με έχεις μάθει..Εσύ πιστεύω ότι με ξέρεις πια και δεν μπορώ να σου κρυφτώ. Ακόμα και με το που θα ακούσεις τη φωνή μου θα καταλάβεις αν είμαι καλά ή όχι και ξέρω ότι είσαι κοντά μου, δίπλα μου, το νιώθω να το ξέρεις αυτό.
Ε-λίτσες λοιπόν! Πιμ πιμ πιμ!!

Τρίτη, 2 Νοεμβρίου 2010

Προσθέτοντας στο λεξιλόγιο μου τη λέξη "εκ περιτροπής"

Έμαθα καινούρια λέξη, καινούριο νόμο, πείτε το όπως θέλετε και ονομάζεται "Εκ περιτροπής εργασία".

Μάλιστα, μάλιστα εκ περιτροπής εργασία.. Προσπαθώ να γίνω expert! Αμ πως..
Γιατί κάποια ωραία πρωία μπορεί να ξυπνήσει κάποιος στραβά και να σου πει, υπέγραψέ μου miss το νέο σου ωράριο γιατί γουστάρω να κάνω χρήση του νόμου.. Εσύ λοιπόν, δεν πρέπει να ξέρεις τι θα υπογράψεις? Δεν την βάζουμε όπου να είναι, αυτή τη ριμαδοϋπογραφή.Το ξεψαχνίζουμε το θέμα..
Έχουμε και λέμε λοιπόν απ' αυτά που έχω διαβάσει στο γύρω γύρω όλοι:

Η καθιερουμένη και με τον Ν 3846/10 μερική απασχόληση (υπό ευρείαν έννοια) έχει δύο μορφές:

Της μερικής απασχολήσεως (υπό στενή έννοια) κατα την οποία μειώνεται το ωράριο καθ΄ημέραν και της εκ περιτροπής απασχολήσεως (να το εδώ είμαστε) κατά την οποία μειώνονται οι ημέρες απασχολήσεως, όχι όμως το ωράριο, το οποίο για όσες μέρες εξακολουθεί να απασχολείται ο μισθωτός, παραμένει πλήρες. Πλήρες χαρακτηρίζεται συγκρινόμενο με το προσφερόμενο από τους μισθωτούς πλήρους απασχολήσεως, κατά κανόνα (επί 40ωρου εβδομαδιαίως) 6.66  ώρες όταν εφαρμόζεται σύστημα 6ημέρου και 8 ώρες επί πενθημέρου

Για την εκ περιτροπής εργασία ο νόμος προβλέπει δύο μορφές: Την συμβατική, δηλαδή εκείνη που συμφωνείται μεταξύ εργοδότη - μισθωτού και την επιβαλλόμενη με μονομερή πράξη του εργοδότη, υπό τις προϋποθέσεις του νόμου
Μόνο στη συμβατική απαιτείται να υπάρχει και η υπογραφή του μισθωτού ως αντισυμβαλλομένου και όχι όταν επιβάλλεται μονομερώς .
Επίσης μόνο για την επιβαλλομένη μονομερώς εκ περιτροπής απασχόληση προβλέπει ο νόμος χρονικό όριο έξι μηνών και όχι και για την συμφωνουμένη εκ περιτροπής εργασία.
Σημειώστε δε οτι όοοολα αυτά πρέπει να γνωστοποιηθούν στην επιθεώρηση εργασίας εντός 8 ημερών. 

Αυτά είναι κάποια από όσα έμαθα και διάβασα, περισσότερα υπάρχουν σε αναζητήσεις στο διαδίκτυο, μιλώντας με δικηγόρους, λογιστές κτλ

Θα μάθω κι άλλα είμαι σίγουρη. Έτσι είναι, όσο ζεις μαθαίνεις.... Άτιμες καταστάσεις..

Ελπίζω και εύχομαι να μην μάθετε κι άλλοι το δικό μου μάθημα που έχει τίτλο : Εκ περιτροπής εργασία.

Κι όπως έχουμε πει κατά καιρούς ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ!

Παρασκευή, 29 Οκτωβρίου 2010

Κυριακή, 24 Οκτωβρίου 2010

Hachiko: A Dog's Tale

Ο σκύλος είναι απίστευτος.. Απλά απίστευτος..





Όσον αφορά το Χάτσικο, επειδή η ταινία βασίζεται σε γεγονότα αληθινά παραθέτω την ιστορία του.
Χάτσικο: Η ιστορία

Ο Χατσίκο ήταν ένα λευκό Ακίτα. Γεννήθηκε το Νοέμβριο του 1923 στην πόλη Odate της Ιαπωνίας. Τον Ιανουάριο του 1924, όταν ο Χατσίκο ήταν δυο μηνών αγοράστηκε από τον Δρ Εΐζαμπούρο Ουένο, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο. Ο Δρ Ουένο κατοικούσε στα περίχωρα ης πόλης και χρησιμοποιούσε καθημερινά το τρένο για να φτάσει στο Πανεπιστήμιο.
Ο Χατσίκο μεγάλωσε σαν μέλος της οικογένειας και συντρόφευε τον καθηγητή όχι μόνο στους περιπάτους του αλλά και στη διαδρομή προς το σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης κάθε πρωί όπου και περίμενε την επιστροφή του αφεντικού του το απόγευμα.
Τον Μάιο του 1925, όταν ο Χατσίκο ήταν μόλις 18 μηνών, ο Δρ. Ουένο πέθανε στο Πανεπιστήμιο από καρδιακό επεισόδιο.
Μετά το θάνατο του καθηγητή, ο Χατσίκο υιοθετήθηκε από συγγενείς της οικογένειας. Ξαναγυρνούσε όμως κάθε πρωί στο σταθμό και περίμενε μέχρι το απόγευμα ψάχνοντας απεγνωσμένα για τον σύντροφό του. Αυτό συνεχιζόταν καθημερινά για πολλά χρόνια ώσπου ο Χατσίκο πέθανε το 1935 σε ηλικία 12 ετών και 5 μηνών.
Τον Απρίλιο του 1934, και όταν ακόμα ο Χατσίκο ζούσε, στήθηκε στο σιδηροδρομικό σταθμό το μπρούτζινο άγαλμά του. Όταν το νέο του θανάτου του έγινε γνωστό, ο σταθμός κατακλύστηκε από κόσμο και το άγαλμά του σκεπάστηκε από λουλούδια.
(πηγή:http://www.go-outdoor.gr)

Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2010

Η άγνοια είναι ευτυχία

Δεν θα το αναπτύξω το θέμα πολύ.. Οχι σήμερα τουλάχιστον,  ίσως μελλοντικά... Εχω αρχίσει και πιστεύω πολύ στο ότι η άγνοια είναι ευτυχία... 
Γιατί να μη ζω στον ωραίο κόσμο μου χωρίς να μου έρχονται τα χαστούκια το ένα μετά το άλλο? 
Πονάει το ψέμα αλλά καμιά φορά πονάει και η αλήθεια.. Ίσως η αλήθεια πονάει περισσότερο... 
Αύριο μια νεα μέρα ξεκινά κι από αύριο θα ζω στο δικό μου "παραμύθι" και θα βάλω και τοιχάκια, έτσι να μην μπαίνει ο οποιοσδήποτε όποτε θέλει.. Στο δικό μου "παραμύθι" δεν έχουν θέση οι κακοί και οι μάγισσες!!



Κυριακή, 17 Οκτωβρίου 2010

Δεν ξέρω τι τίτλο να βάλω...

Λοιπόν, χρόνια τώρα δεν μπορώ να καταλάβω γιατί όταν παντρεύεται κάποιος από το σόι βαράει συναγερμός..
Υπάρχει μια ξαδέρφη, την έχεις δει δύο φορές την τελευταία τετραετία και τους θείους άντε να τους έχεις δει τα τελευταία δύο χρόνια σε κάποια γιορτή. Η ξαδέρφη λοιπόν, με την οποία δεν έχεις πάει ούτε για έναν καφέ, αποφασίζει να εισέλθει εις γάμου κοινωνίαν και πολύ καλά κάνει, γιατί έχει βρει το πρίγκηπά της. Ωραία ως εδώ... Μια ωραία πρωία, καταφτάνει και το προσκλητήριο στο σπιτικό, θα δηλώσουν οι γονείς το παρόν, θα πάνε να τιμήσουν το ζευγάρι και όλα καλά. Μετά θα πάνε και στο γλέντι και όλα θα τελειώσουν όμορφα..
........................................................................................
Τσου δεν γίνεται έτσι.....
Το θέμα ξεκινά από τη στιγμή που παίρνει τηλ η ελληνίδα μάνα τη θεια, να της πει οτι στο τραπέζι θα παρευρεθούν δύο άτομα και όχι σύσωμη η οικογένεια....Με το που λέει λοιπόν τον αριθμό των ατόμων, εκεί η θεία κουρδίζεται, ξεκινά τον δικό της μονόλογο. Η ελληνίδα μάνα εις μάτην προσπαθεί (έχει γίνει το αυτί χοάνη, γιατί την ακούω να ζορίζεται) να της πει οτι τα παιδιά (εμείς ναι είμαστε ακόμα παιδιά) δεν θα έρθουν γιατί δεν είναι μικρά να τα τραβά από το χέρι κτλ κτλ.... Η μάνα βράχος, αντιλαμβάνομαι οτι η θεία από την άλλη γραμμή ξαναξεκινά το μονόλογό της, τελείωσε θέλει τόσο πολύ να μας δει...
Νιώθω ότι είμαστε ξαφνικά αγαπητά παιδιά , θέλει να έχει νεολαία στο γάμο, μας θέλει κι εμάς... Δεν κλείνει το τηλέφωνο, δεν αφήνει τη μανουλίτσα στην ησυχία..
Τελείωσε δεν γίνεται ας της περάσει ο καημός, εισβάλλω στο πεδίο κι εγώ, "Εντάξει πες στη θεια οτι μας έπεισε, θα πάμε.".. Ενα Σαββατόβραδο είναι θα περάσει σκέφτομαι....
Μα είναι δύσκολο πια να καταλάβουμε ότι το όχι δεν θέλω, σημαίνει πραγματικά δεν θέλω κι όχι ότι έχω κάτι με τον οποιονδήποτε. Γιατί για να μην κακοκαρδίσω κανέναν θα πρέπει να υποχωρήσω? Γιατί στην τελική να κάνω κάτι από υποχρέωση..?
Δεν θα ήθελα σε κάποιο κάλεσμά μου - γιορτή, γενέθλια, αν ποτέ παντρευτώ γάμος ό,τι και να  είναι αυτό - να υπάρξουν άτομα που θα έρθουν από υποχρέωση. Θα θελα όποιος νιώθει ότι θέλει να έρθει, να έρθει γιατί έτσι νιώθει κι όχι γιατί οι συνθήκες ή η συνείδησή του  ή δεν ξέρω κι εγώ  τι άλλο μπορεί να του το έχει επιβάλλει...
Άρα λοιπόν ναι ναι θα πάω στο γάμο, θα φορέσω τα καλά μου και θα πάω... 

Πέμπτη, 14 Οκτωβρίου 2010

Βιβλία




 
 

Τέτοια εποχή πέρυσι είχα διαβάσει τα παραπάνω βιβλία. Είναι από τα αγαπημένα μου.
Το διάβασμα βιβλίου -ο ήχος της βροχής και μια ζεστή σοκολάτα..



Δευτέρα, 11 Οκτωβρίου 2010

Το μυαλό μου χορεύει...

Το σημερινό πρωινό μου ξύπνημα ήταν εξαιρετικά δύσκολο. Το μαξιλάρι σαν μαγνήτης στο μάγουλό μου, το δε παπλωματάκι βαρύ κι ασήκωτο. Δυσκολεύτηκα πολύ να απομαγνητιστώ και να σηκωθώ. Κοιτάζοντας το παράθυρο διέκρινα μια κάποια συννεφουρίαση. Σκέφτηκα ότι το πάει για βροχή, ε και το τελευταίο καιρό όταν βρέχει ή όταν ετοιμάζεται να βρέξει αυτόματα έρχονται στο μυαλό μου οι στίχοι "..Κι όπως κρατά η βροχή τον ρυθμό και σαν τρελή η καρδιά μου χορεύει ταγκό...." Ας "σηκώσω" και το βιντεάκι από το γιουτιουμπι



Μα ακόμα δεν έχει ανοίξει το μάτι μου κι εγώ να τραγουδάω το ρεφρεν...Χμμμ κάτι περίεργο συμβαίνει με το ταγκό το τελευταίο καιρό και δεν ξέρω που οφείλεται.. Αμ το άλλο? Εντάξει οκ το ρεφρεν το έχουμε, η μουσική γυρνάει στο κεφάλι μου ταγκό δεν ξέρω να χορεύω,( θα θελα όμως) μα να ονειρεύομαι με ανοιχτά μάτια πρωι πρωί..(άλλο και τουτο)..
Στο μετρό λοιπόν ..Στο βαγόνι, με τα μάτια ανοιχτά.... Μεταφέρθηκα στο Florian εκεί που η μπάντα παίζει μουσική....ξεκινά η βροχή... παίζει ταγκό... κι εγώ χορεύω καταμεσής της πλατείας το ταγκουδάκι μου..
Άσχετη ερώτηση αλλά σχετική για όσους ξέρουν και φαντάζονται τη κατάσταση την οποία ζω. Στην ταινία "τιτανικός" πριν βυθιστεί το πλοίο η μπάντα κάτι έπαιζε, έτσι δεν είναι?

Κυριακή, 10 Οκτωβρίου 2010

Αρωμα γυναίκας

 Δεν χορταίνω να βλέπω αυτή τη σκηνή... Από τις αγαπημένες μου..

Σάββατο, 9 Οκτωβρίου 2010

Βιβλία (Σεπτέμβρης 2010)

Κατ αρχήν να ευχαριστήσω την αγαπημένη χορηγο!!
Με μία λέξη: Πρωτότυπο βιβλίο. Διαβάστηκε μέσα σε 2 μέρες.

Διαβάστηκε ευχάριστα

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι ανάμεσά μας σαν τους χαρακτήρες που περιγράφει!

Για να δούμε τι βιβλία θα έχει ο μήνας Οκτώβρης!!!

Πέμπτη, 7 Οκτωβρίου 2010

Οτι δεν θες να βλέπεις, δεν σημαίνει οτι δεν υπάρχει.

Ορισμός της λέξης πρόβλημα: (το) ουσ. ζήτημα προβαλλόμενο για λύση με εφαρμογή μαθηματικών ή άλλων επιστημονικών μεθόδων ΙΙ κάθε ζήτημα που η λύση του παρουσιάζει δυσκολίες.
Έτσι γράφει το λεξικό Τεγόπουλος - Φυτράκης που έχω στο σπίτι μου.
Ας γράψω λοιπόν την άποψή μου για εσένα που έχεις πρόβλημα αλλά στρουθοκαμηλίζεις:

Έχεις ένα χ, ψ, ω πρόβλημα, το να γυρίζεις το κεφάλι σου και να μη το βλέπεις δεν είναι λύση. Δεν είναι λύση και το να μην το αντιμετωπίζεις, γιατί το πρόβλημα παραμένει και καμιά φορά εκεί που μπορεί να είναι μικρό, σιγά σιγά μεγαλώνει και στο τέλος θα σε πνίξει. Καταλαβαίνεις? Ναι θα σε πνίξει. Αλλά δεν θέλω να πνιγώ κι εγώ μαζί.. Το λέει και το λεξικό, η λύση του προβλήματος μπορεί να παρουσιάζει δυσκολίες. Ε τι περιμένεις πάλεψέ το μπας και σωθώ κι εγώ από τον "πνιγμό"
Ας πούμε ότι δεν θες λοιπόν να έρθεις αντιμέτωπος με αυτό που σου έλαχε, οκ ποτέ μην το αντιμετωπίσεις, κράτα το και καμε το φυλαχτό αν αφορά μόνο εσένα και δεν επηρεάζει και τους άλλους. Είναι όμως άδικο με το τρόπο σου να βάζεις και τους άλλους να χορεύουν το χορό του δικού σου προβλήματος χωρίς να το θέλουν. Γι αυτό λοιπόν κάνε κάτι πια.

Δευτέρα, 4 Οκτωβρίου 2010

Κάνοντας την πάπια...

Πολλόι στις μέρες μας και δεν θα αναφερθώ ούτε σε καταστάσεις, ούτε ποιοι μπορεί να είναι αυτοί, ούτε θα φωτογραφίσω κανέναν, κάνουν την πάπια. Γενικώς κάνουν την πάπια. Έχουν μάθει και τους είναι εύκολο προφανώς, να κάνουν την πάπια. Πα πα πα πα ..
Δυστυχώς όμως στη ζωή μας θα βρούμε πολλούς "παπίες" που είναι "μανούλες" στη διπροσωπία και στο να διαβάλουν τους πάντες και τα πάντα. Μα γιατί όμως τόση διπροσωπία? Γιατί κάνουν τη ζωή των άλλων δύσκολη? Γιατί δεν αναλαμβάνουν την ευθύνη των πράξεών τους και γιατί δεν υπάρχει ειλικρίνια?? Όλοι ξέρουμε γιατί συμβαίνουν αυτά και οι ερωτήσεις μου είναι καθαρά ρητορικές, αλλά ΕΛΕΟΣ πια με κούρασαν όλοι αυτοι οι "παπίες" και το κακό είναι ότι υπάρχουν παντού...
Όχι δεν θέλω να γκρινιάξω, δεν θέλω αλλά δεν μπορώ και να κλείνω και τα μάτια μου σε όσα γίνονται.. 
Ψάχνοντας στο διαδίκτυο βρήκα το παρακάτω το οποίο και παραθέτω για το πως βγήκε η έκφραση αυτή.

"Στη βυζαντινή εποχή, αυτός που κρατούσε τα κλειδιά του παλατιού -ο κλειδοκράτορας δηλαδή- ονομαζόταν παπίας. Είχε το δικαίωμα να παρακάθεται στο ίδιο τραπέζι με τον αυτοκράτορα και να διασκεδάζει στα συμπόσιά του.

Όταν αυτοκράτορας ήταν ο Βασίλειος Β', παπίας του παλατιού έγινε ο Ιωάννης Χανδρινός, άνθρωπος με σκληρά αισθήματα, ύπουλος και ψεύτης. Από τη στιγμή που ανέλαβε καθήκοντα, άρχισε να διαβάλει τους πάντες ακόμη και τον αδελφό του Συμεώνα. Έτσι, κατάντησε να γίνει το φόβητρο όλων.

Όταν κάνεις του παραπονιόταν πως τον αδίκησε, ο Χανδρινός προσποιούνταν τον έκπληκτο και τα μάτια του βούρκωναν υποκριτικά. «Είσαι ο καλύτερος μου φίλος» του έλεγε. «Πώς μπορούσα να πω εναντίον σου;». Η διπροσωπία του αυτή έμεινε κλασική.

Γι' αυτό, από τότε, όταν κάνεις πιανόταν να λέει ψέματα ή να προσποιείται τον ανήξερο, οι φίλοι του του έλεγαν ειρωνικά : «Ποιείς τον παπίαν». Φράση που έμεινε ως τα χρόνια μας με μια μικρή παραλλαγή.
Ομοοοορφα, μάθαμε λοιπόν και το ιστορικό της έκφρασης... Αυτά είχα να πω σήμερις. Ας σκεφτώ αισιόδοξα και θετικά για να μην αφήσω τους "κακούς" να μου χαλάνε τη διάθεση!
 

Κυριακή, 26 Σεπτεμβρίου 2010

Χωρίς λόγια..



Τον ζηλεύω για τη σχέση που έχει αναπτύξει με αυτά τα ζώα...

Τετάρτη, 15 Σεπτεμβρίου 2010

120α γενέθλια Agatha Christie logo google

Ατμοσφαιρικό θα το έλεγα.. Εμπνευσμένο.. Μοναδικό..
Είχε το κάτι τις του πάντως το σημερινό logo της google

Τρίτη, 14 Σεπτεμβρίου 2010

Πολύ με αρέσει η διαφήμιση αυτή..



Αφήνω και το μήνυμα της ημέρας:
Χ.Σ έχω τα "μπαμπουδάκια" σου!! Ναι ναι από εκεί τα πήρα!!

Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2010

Κυριακή, 5 Σεπτεμβρίου 2010

Δευτέρα, 30 Αυγούστου 2010

Πότε θα φυσήξει δροσερό αεράκι??

Σκάω σκάω σκάω... Κουράστηκα να είμαι συνέχεια, όπου έχει κλιματιστικό.. Νοσταλγώ το δροσερό αεράκι, που έχω ξεχάσει πως είναι.Δεν θέλω άλλο πια.. Με κούρασε αυτός ο Αύγουστος στην πόλη.. Με κούρασε ο συνδυασμός ζέστης και υγρασίας. Ε άντε, πότε θα φυσήξει δροσερό αεράκι?

Τρίτη, 27 Ιουλίου 2010

Λευκάς άκρα ...




Δευτέρα, 26 Ιουλίου 2010

Στιγμές γκρίνιας part 1

Γυρίζεις από διακοπές... Οκ διακοπές ήσουν κι όπως και να το κάνεις δεν υπάρχουν άσχημες διακοπές... Μόνο και μόνο το γεγονός ότι έχεις ξεφύγει και το μόνο που σε νοιάζει είναι το που θα πας για μπάνιο, τι θα βάλεις στη τσάντα παραλίας και τέτοιου είδους ανησυχίες, δεν θες κάτι περισσότερο...
Καιιιιιιι.....................τσουπ οι μέρες περνάνε γρήγορα............ πολύ γρήγορα και αναρωτιέσαι" μα πότε ήταν που έφυγα, πέρασαν τόσες μέρες.... και τώρα επέστρεψα...Και ?" "Μετά το λύκειο τι?" (έκφραση τύπου)
Επιστρέφεις λοιπόν και έχεις γυρίσει στα ίδια και στα ίδια και νιώθεις ότι θες να ξαναφύγεις, δεν σε χωρά ο τόπος...και αν και δεν αξίζει, σκέφτεσαι καθώς βλέπεις ότι η ώρα δεν περνά τόσο γρήγορα, τι έκανες την ανάλογη ώρα στις διακοπές... Όχι προσπαθώ να μην το κάνω γιατί χειροτερεύει το πράγμα, έλα όμως που μου βγαίνει αυθορμήτως....Και βάζεις desktop μια φωτογραφία από τις διακοπές σου και χαζεύεις και σου έρχονται παρόμοιες εικόνες και και και και και χιλιάδες "και" στροβιλίζονται στο κεφάλι σου..
Οκ κοπελιά χαλάρωσε... Μα προσπάθώ, προσπαθώ έλα όμως που δεν αποδίδω.... Καμία αργία...τίποτα εν όψει Αυγούστου...
Σταμάτα τη γκρίνια και σκέψου θετικά... Τι να σκεφτώ θετικά? Οτι πάπαλα οι διακοπές?
Μα μην είσαι αχάριστη, υπάρχει κόσμος που δεν πήγε... Όχι δεν είναι ότι είμαι αχάριστη αλλά με πιάνει ένα άγχος, ένα δεν ξέρω πως να το πω...
Πήγαινε για ύπνο γιατί μια νέα μέρα ξεκινά... Ναι κι ελπίζω να είναι ήρεμη...

Τετάρτη, 14 Ιουλίου 2010

Τρίτη, 6 Ιουλίου 2010

Εικόνες από ταξίδια Χ.Σ. part 2


Ευχαριστωωωωωωωωωωω για τις φωτογραφίες...
Ας ελπίσουμε ότι θα έχω κι εγώ υλικό μετά την επιστροφή μου..
Δεν θα είναι εξωτερικό τύπου αλλά και το εσωτερικο μια χαρά είναι!!
Αρκεί να απομακρυνθώ από το "γκρίζο"...

Δευτέρα, 28 Ιουνίου 2010

Εικόνες από ταξίδια Χ.Σ. part 1



Εγώ προς το παρόν ας κάνω τουρισμό στην πόλη μου :)

Τετάρτη, 23 Ιουνίου 2010

Νυστάααζω λέμε..

Δεν μπορώ να σηκωθώ τα πρωινά.Π ι έ ζ ο μ α ι, πως το λένε.
Κάνει νύστα αυτές τις μέρες, δεν την παλεύω κάστανο.

Κυριακή, 20 Ιουνίου 2010

Γιατί κύριε ληστά???

Γιατί κύριε ληστά έβαλες στο μάτι το αυτοκίνητό μου?
Γιατί έκανες τέτοια ατζαμοδουλειά που πρέπει να βρω τρόπο να πληρώσω τα σπασμένα σου??
Γιατί μου χάλασες την κλειδαριά?? Ε??? Ας έσπαγες το τζάμι όπως και την προηγούμενη φορά....
Την επόμενη φορά θα σου αφήσω σημείωμα με οδηγίες χρήσεως...
Μα δεν σε καταλαβαίνω, δεν σε καταλαβαίνω...
Ή κάνεις σωστά μια δουλειά ή μην τι κάνεις καθόλου.. Μη κλέβεις με ερασιτεχνισμούς το τουτουδάκι μου...
Αχ κι εσύ πολύπαθο τουτού μου, δεύτερη φορά πέφτεις στα χέρια ληστών, δεν ξέρω τι το τραβηχτικό έχεις...

Στιγμές στην πόλη (!)


Μια μικρή όαση, κάπου σε μια βεράντα στην Αθήνα.
Πρωινός καφές με γεγονότα της εβδομάδας που πέρασε...
Σχέδια γενικής φύσεως...
Γεμάτο πρωινό...
Μα γιατί αύριο να είναι Δευτέρα???
ΔΕΝ ΘΕΕΕΕΕΕΕΛΩΩΩΩΩΩΩΩ..... ΔΕΝ ΘΕΛΩΩΩΩ ΛΕΕΕΜΕΕΕΕ!!

Τρίτη, 11 Μαΐου 2010

Καλοκαιρινή εξόρμηση part 1


Ανέβηκε η θερμοκρασία, ανέβηκε η διάθεση και κανονίστηκε (δηλαδή είχε κανονιστεί από Φεβρουάριο!!!!) η πρώτη καλοκαιρινή εξόρμηση.

Η γνωστή παρέα συναντήθηκε στις 7 το πρωί σε κομβικό σημείο του δήμου Αθηναίων για να μεταβεί στο λιμάνι του Πειραιά. Βγάλανε λοιπόν τα εισιτήρια, επιβιβάστηκαν στο πλοίο και μετά από 2 παρά κάτι ώρες, έφτασαν στο φιλόξενο νησάκι που αποτελεί θεσμό τα τευλευταία χρόνια και σηματοδοτεί την έναρξη των καλοκαιρινών διακοπών.

Αυτή τη φορά το δωμάτιο είχε το Νο5, το προσέξανε, όχι σαν κάποιες άλλες φορές (βλ. πέρυσι τέτοια εποχή που πηγαίνανε στα τυφλά και ότι κάτσει).

Την παρέα απαρτίζανε η Ντόρα η εξερευνήτρια, το τυχερό Αστεράκι και η Φατιμά..
Τόσο διαφορετικές προσωπικότητες και συνάμα με πολλά κοινά στοιχεία.. Χμμμμ συμβαίνουν αυτά....

Αυτό το Σ-Κ είχε:
Μαθηματικές πράξεις σε χαρτοπετσέτες λουλουδάκι
1 ευρώ δίνει το Αστεράκι 1 ευρώ παίρνει.... Μα γιατί άραγε??
Πορτοκαλόπιτα σοκολάτα, πατατάκια για τη δίαιτα πάντα και σόδα..
Λουκουμάκια για την υπογλυκαιμία
Περπάτημα και ανακάλυψη νέου οικισμού...
Μπαρούτι και καρυοφύλλι (μπουμ)
Αυτί "χοάνη"
Καιιιι φυσικά στην επιστροφή η απαραίτητη σακουλίτσα ανα χείρας με τα τοπικά καλούδια (πάντα φαγώσιμα τύπου)

ΔΕΝ ΕΙΧΕ:
mallox (η Ντόρα η εξερευνήτρια να μεριμνήσει για την επόμενη φορά)
Προπό - Τζόκερ κάτι τέλος πάντων για το κυνήγι της τύχης

Καλή αρχή λοιπόν και εις άλλα, γιατί ξεκίνησε δυναμικάααααα το καλοκαίρι κι ας είναι Μάιος ακόμα!!

Τρίτη, 13 Απριλίου 2010

Ο νοών νοείτο...

Τετάρτη, 7 Απριλίου 2010

Ουφ και πάλι ουφ....

Τελος στις δικαιολογίες... Τ έ λ ο ςςςςς..
Πήγα να δοκιμάσω ενα καλοκαιρινό φόρεμα και ναιαιαια καλάααα....Last year...

Διαγράφονται όλες οι παρασπονδίες του χειμώνα, να οι πατάτες, να τα γλυκά, να τα αναψυκτικά, ό λ α μα όλα διαγράφονται και καλά να πάθω γιατί δεν πρόσεξα καθόλου.
Τώρα τι κάνουμε? Από σήμερα ξεκινώ διατροφικές αλλαγές. ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ.. Και νερό θα πίνω και υγιεινά θα τρώω και μετά τις 7 το απόγευμα θα μασουλάω κάτι ελαφρύ, γιατί οι πίτσες και τα σουβλάκια με έφτασαν λίγο πριν το εγκεφαλικό σήμερα..

Κυριακή, 21 Μαρτίου 2010

Σε δύο εποχές εκεί..


Ξέρω πως θα ξαναπάμε .. Εκεί, στο καφενεδάκι το γραφικό με το μπλε τετράδιο για τιμοκατάλογο..Θα μιλάμε ατελείωτες ώρες και αν πεινάσουμε επειδή δεν έχει τοσάκια, θα ψάξουμε στα σοκάκια για φούρνο.. Οπωσδήποτε, θα αγοράσουμε τα ανάλογα "babylonia".
Ραντεβού σε δύο εποχές!